του Ζουάν Γιάγκου

Η πρώτη συνέντευξη αφορά τη Νατάλια Γιαροσλάβνα (στην πραγματικότητα πρόκειται για την εικονιζόμενη Βαλέρια Λουκιάνοβα), γνωστή ως «Ζωντανή Μπάρμπι» ή «Γυναίκα-Μπάρμπι», μια 32χρονη από την Ουκρανία η οποία ύστερα από μια σειρά επεμβάσεις (προσθετική στήθους κ.ά.) έφτασε στη σημερινή της εικόνα που βλέπετε και την τρομακτική ομοιότητα με την κούκλα της Mattel.

 

Οι άλλες 4 συνεντεύξεις αφορούν επίσης γυναίκες με επιλογές ζωής,στόχων ή εμφάνισης που ξεφεύγουν εντελώς από τα γνωστά κοινωνικά πρότυπα: τη Γκλένα, που το δέρμα της είναι μπλε χάρη στον εθισμό της στο κολλοειδές αργίλιο, τη βουλευτή Σούζαν Ράνκιν από τη Νεβάδα, που ονειρεύεται ότι μια μέρα όλοι οι μαθητές στις ΗΠΑ θα μπορούν να πηγαίνουν στο σχολείο με ένα όπλο στην τσάντα τους, τη Ρομπέρτα Φλαξ, ειδικευμένη στη μετανθρωπιστική μηχανική που μας γνωστοποιεί τα αποτελέσματα της έρευνας πάνω στην ανθρώπινη «αθανασία» (ή μάλλον α-θνητότητα) και τη μεταφορά των πνευματικών ιδιοτήτων του ανθρώπου σε ρομπότ και τέλος τη Ρόζι Πάουελ, τη νεαρότερη τρανσέξουαλ στο Ηνωμένο Βασίλειο, που νιώθει και δηλώνει πως είναι ένα κοριτσάκι 6 ετών [για πολλά χρόνια ήταν άντρας που δούλευε σε μια εταιρεία, στη συνέχεια όμως αποφάσισε να ζήσει στην ηλικία που θεωρούσε ως πραγματική της (trans-age) και το φύλο που την εκπροσωπούσε στ’ αλήθεια, διαλέγοντας ως μητέρα της τη γιατρό της].