του Juan Carlos Rubio

Ο θάνατος του πατέρα του, υποχρεώνει τον Δαβίδ να αναλάβει την τακτοποίηση των προσωπικών αντικειμένων τού εκλιπόντος. Ανάμεσα σε αυτά βρίσκει ερωτικές επιστολές που υπογράφει ένας άλλος άντρας. Συγκλονισμένος από την ανακάλυψη, αποφασίζει να βρει τον υποτιθέμενο εραστή τού πατέρα του και να αποκαλύψει την αλήθεια.

Με τις “Πληγές του Ανέμου” ο Juan Carlos Rubio αναλύει, όχι μόνο τη σχέση γονέα – παιδιού, αλλά και τον ανεκπλήρωτο – παράνομο έρωτα. Το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα και η αλήθεια με το ψέμα.

Ο David και ο Juan, οι ήρωες του έργου, θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αλήθεια. Την δική τους αλήθεια που κρατούσαν καλά κρυμμένη όλα αυτά τα χρόνια. Η αλήθεια που θα σηκώσει ένα δυνατό άνεμο, ο οποίος θα γίνει πληγή.

Τα τελευταία τρία χρόνια η παράσταση του έργου γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο θέατρο Lara της Μαδρίτης, σε σκηνοθεσία του συγγραφέα, με τη σπουδαία ηθοποιό Κίτι Μάνβερ να υποδύεται τον ρόλο του Χουάν. Η παράσταση έχει περιοδεύσει και σε πολλές πόλεις της Ισπανίας. Τον Αύγουστο του 2016 άρχισαν τα γυρίσματα για την ομώνυμη  ταινία που βασίζεται στο θεατρικό έργο, σε σενάριο και σκηνοθεσία του συγγραφέα, με τους ίδιους πρωταγωνιστές που την έκαναν μεγάλη θεατρική επιτυχία.

 

Απόσπασμα του έργου

Δαβίδ: (Ψάχνει τα λόγια) Βρήκα κάποια γράμματα του πατέρα μου.

Ο Δαβίδ κοιτάζει τον Χουάν περιμένοντας κάποια αντίδραση. Δεν συμβαίνει όμως τίποτα.

Δαβίδ: Γραμμένα από σας …

Ο Δαβίδ τον κοιτάζει ξανά. Μένουν και οι δυο σιωπηλοί.

Δαβίδ: (Διστάζει) Δεν … δεν έχετε να πείτε τίποτα;

Χουάν: Όχι … Εσύ, έχεις κάτι να ρωτήσεις;

Δαβίδ: Αυτά τα γράμματα … (ύστερα από μια μικρή παύση) Είναι γράμματα ερωτικά.

Χουάν: Ερωτικά; (Με σιγουριά) Όχι… όχι μόνο ερωτικά, όχι… Είναι σίγουρα γράμματα ερωτικά και παθιασμένα, φλογερά, παράφορα…

Δαβίδ: Μπορούμε να τα πλαισιώσουμε με όποια λέξη θέλετε…

Χουάν: Αγόρι μου, το πλαίσιο είναι το παν…  Άκουσέ με. Η ζωή είναι φτιαγμένη από ευχάριστα πλαίσια, όχι από ανιαρά περιεχόμενα… Τα περιεχόμενα είναι ξεκάθαρα, φανερά, απλά… Το πλαίσιο, το περίβλημα, σου επιτρέπει περισσότερες αποχρώσεις, περισσότερους συνδυασμούς…

Δαβίδ: Πείτε τα όπως θέλετε, πάντως είναι γράμματα ανάμεσα σε δύο άντρες: εσάς και τον πατέρα μου …

Χουάν (χαμογελάει, εύθυμος) Έτσι νομίζεις;

Δαβίδ: Δεν το νομίζω. Το ξέρω. Τα διάβασα …

Χουάν: Μη πιστεύεις πάντα όσα διαβάζεις … Ούτε όσα βλέπεις… και μερικές φορές ούτε όσα ζεις…

Ο Δαβίδ βγάζει μερικά γράμματα από την τσέπη του.

Δαβίδ: Σε μερικές περιπτώσεις είναι δύσκολο να μην πιστέψεις …

Του τα προτείνει. Όταν τα βλέπει, ο Χουάν φαίνεται να θυμάται μακρινά αισθήματα, που έχουν πια σχεδόν ξεχαστεί. Απλώνει το χέρι του και τα παίρνει. Τα κοιτάζει και τα μυρίζει, προπάντων τα μυρίζει.

Χουάν: Πάντα φανταζόμουν πως θα τα είχε καταστρέψει …