skip to Main Content
Ο Μιχάλης Συριόπουλος σερβίρει «Xοιρινό νεφρό για την κατάθλιψη»

Ο Μιχάλης Συριόπουλος σερβίρει «Xοιρινό νεφρό για την κατάθλιψη»

Συνέντευξη στο clickatlife.gr και τη Χριστίνα Φαραζή

Ο ηθοποιός συμμετέχει στην παράσταση που ανεβάζει ο Βασίλης Μαυρογεωργίου στο Γκλόρια Μικρό και συστήνεται στο clickatlife.

Ο Τζέιμς Τζόυς σέρβιρε χοιρινό νεφρό ως λογοτεχνικό πρωινό στον ήρωα του “Οδυσσέα” του. Ο σύγχρονος, ανήσυχος και ταλαντούχος, μεξικάνος συγγραφέας Αλεχάνδρο Ρικάνιο, σ’ αυτή τη μαύρη κωμωδία, προσφέρει χοιρινό νεφρό στους ήρωές του ως φάρμακο για την κατάθλιψη, αντίδοτο στην απόγνωση. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα παραλόγου ο Βασίλης Μαυρογεωργίου παρουσιάζει την παράσταση «Xοιρινό νεφρό για την κατάθλιψη» στο Γκλόρια Μικρό και αναζητά τις βαθιές αλήθειες των σχέσεων, των ψυχικών εξαρτήσεων και τα όρια της ανθρώπινης βούλησης.

Ο Μιχάλης Συριόπουλος, εκ των ηθοποιών της παράστασης, μιλά για το έργο και συστήνεται στο click@life.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Θεσσαλονίκη. Έζησα 30 χρόνια στρογγυλά εκεί. Στα 17 μου έκανα την πρώτη μου επανάσταση και επέλεξα να σπουδάσω μόνο θέατρο, για να μην έχω άλλες επιλογές. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια τ’ όνειρο ‘ με ξέβρασε’ στην Αθήνα, ζω λοιπόν στο εξωτικό Μεταξουργείο.

Ήταν κοινό μυστικό από παιδάκι. Δεν γνωρίζω πού κόλλησα το μικρόβιο, πάντως ήταν γνωστό “αστειάκι”… «Αυτός θα γίνει ηθοποιός», έλεγαν και καθώς μεγάλωνα το «αστειάκι» σοβάρευε.

Τα σχολικά μου χρόνια στάθηκαν εμπόδιο ώστε να κάνω αυτό που ονειρευόμουν. Ήταν ασύλληπτα δύσκολο το ξεκίνημά μου στον χώρο, καθώς ούτε η οικογένειά μου, ούτε εγώ είχαμε κάποια σχέση με το θέατρο και τα βήματά μου ήταν σαν να περπατώ για πρώτη φορά στο σκοτάδι… Τώρα που το σκέφτομαι ακόμα έτσι είναι.

Οι πρώτες μου επιρροές ήταν όλες αυτές οι ταινίες του χρυσού Ελληνικού κινηματογράφου. Ύστερα στην δραματική σχολή, άνοιξε ένας καινούριος ατέλειωτος κόσμος, ταινίες, κινήματα, ζωγραφική, ποίηση, νότες… Χριστέ μου λες και ξαναγεννήθηκα! Από κεί και πέρα λοιπόν με συγκινεί η ματιά του Trier, γεμίζει χρώματα το αφτί μου με τον Χατζηδάκι και ντοπάρω την φαντασία μου με ποίηση, η ποίηση όταν δεν είναι δήθεν μου δίνει κουράγιο για να επιβιώνω.

Στο «Χοιρινό νεφρό για την κατάθλιψη» του Αλεχάντρο Ρικάνιο μεταφερόμαστε στο Παρίσι του 1939. Ο Γκουστάβ, ένας δειλός κι εγωιστής νέος, λατρεύει τον Τζέιμς Τζόις και το έργο του, μα είναι ερωτευμένος και με την κόρη του Λουτσία. Θέλει να είναι και ο ίδιος συγγραφέας μα δεν μπορεί, θα ήθελε να τολμήσει για την Λουτσία μα δεν γίνεται, είναι με άλλον. Η Μαρί μια γυναίκα ερωτευμένη με τον Γκουστάβ , ζει μαζί του και τον υπηρετεί. Δυο ήρωες αντιήρωες ζουν μέσα στους καβγάδες και στην κωδείνη. Μέχρι που ο Γκουστάβ διαβάζει κρυφά τις σημειώσεις του αντίζηλού και εχθρού του Samuel. Από κει και πέρα αρχίζει ένα απρόσμενο ταξίδι των δύο, με τρέλες καταστάσεις, παράλογες μα τόσο ρεαλιστικές και χωρίς να το καταλάβουν οι αντιήρωες γίνονται ήρωες, μιας και το ταξίδι τους είναι απ’ τα ‘μικρά’ στα ‘ μεγάλα’ ..πολλά είπα όμως! Μια πικρή κωμωδία, ένα αληθινά σπουδαίο κείμενο!

Ο ρόλος μου είναι αυτός του Γκουστάβ, παλεύω στις πρόβες να συγκρατήσω κάθε μέρα τα γέλια μου και τα δάκρυά μου. Τον αγαπώ ήδη αυτόν τον τύπαρο.

Αυτό το έργο έχει πάρα πολλές μικρές σκηνές με άπειρους χώρους. Είναι ωραίο το στοίχημα να τους αφηγηθούμε μόνο με τέσσερα μικρά έπιπλα. Επίσης με ιντριγκάρει η ηλικία των δύο καθώς απ’ την αρχή του έργου ως το τέλος, περνούν 20 χρόνια.

Η ομορφιά της ζωής, η ανάγκη για το «μαζί» μπροστά σ ένα ρολόι που χτυπά, η πορεία μας προς το νόημα της ύπαρξης είναι μόνο μερικά από τα χαρακτηριστικά της παράστασης που αξίζουν για να την δει κανείς.

Θέλω να δοκιμαστώ σε όσο το δυνατόν περισσότερα είδη θεάτρου και όταν γεράσω να καταλήξω στο τί μου αρέσει. Θα ήθελα επίσης κάποια στιγμή να δημιουργήσω μια ομάδα από «συγγενείς» στην τρέλα και να έχω τον ρόλο του σκηνοθέτη.

Επόμενα σχέδια; Είμαι σε γυρίσματα μιας ταινίας μεγάλου μήκους και περνώ πολύ δημιουργικά ενώ συζητώ τα καλοκαιρινά σχέδια (που εύχομαι να συμβούν) ενώ παράλληλα, τα σαββατοκύριακα ονειρεύομαι με τους μαθητές του εργαστηρίου μου καθώς έχουμε ξεκινήσει τις πρόβες στα έργα μας.

Συγγραφέας:Αλεχάντρο Ρικάνιο Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου

Σκηνικά: Μαίρη Τσαγκάρη Κοστούμια: Μανταλένα Μπαστακού Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου Μουσική: Γιώργος Φουντούκος Κινησιολογία: Πάρης Μαντόπουλος Διεύθυνση Παραγωγής: ‘Εφη Πανουργιά Βοηθός Σκηνοθέτη: Καλή Βοϊκλή

Ηθοποιοί: Άννα Καλαϊτζίδου, Μιχάλης Συριόπουλος

Info
Θέατρο Γκλόρια Μικρό: Ιπποκράτους 7, Αθήνα. Διάστημα Παραστάσεων: έως 14 Απριλίου 2020. Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00. Διάρκεια: 90 λεπτάΕισιτήριο: Γενική είσοδος 13 ευρώ, Ανέργων, Φοιτητικό, 10 ευρώ, Ατέλεια 5 ευρώ. Προσφορά προπώλησης έως τέλος Ιανουαρίου: 10 ευρώ. Τηλέφωνο ταμείου: 2103642334 | Καθημερινά 17:00 – 22:00, Τετάρτη – Κυριακή 10:00 – 13:00.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΦΑΡΑΖΗ

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη ΕΔΩ

Back To Top